Yannick in de cockpit

Soms heb je van die momenten waar je later zeker nog aan terugdenkt. De ene keer kan dat iets groots, de andere keer is het gewoon wat kleins. Deze keer was het eigenlijk gewoon wat kleins, maar daarom niet minder mooi...

We waren in Port Hedland en de enige reden dat we daar waren was omdat het een mooie stopover is tussen Tom Price en Broome. We zaten daar twee nachten op een caravan park (weinig faciliteiten, groot huisje met een stapelbed dat prima als boot gebruikt kon worden door Yannick en Malú), zodat we ook weer eens boodschappen konden doen in een grotere supermarkt.

Aangezien Malú nog steeds slaapt na de lunch, is dat het moment om met Yannick wat te gaan doen. Meestal gaat één van ons dan met hem op stap, naar een speeltuin, naar de bibliotheek om veel boekjes te lezen, boodschappen doen of de auto wassen. Deze keer was Jeroen aan de beurt (ja, we doen het netjes om en om) en Sandra had gezien dat de Flying Doctors een gebouw hadden op het kleine vliegveld van Port Hedland.

Dus reden Jeroen en Yannick naar het vliegveld om daar de Flying Doctors te bekijken. In het gebouwtje zat ook School of the Air voor de kinderen die ver weg in de Outback leven en via internet les krijgen van de docenten. Jammer genoeg was er op dat moment geen les, maar de mevrouw gaf ons toch een korte rondleiding. Leuk om te zien en vooral voor Yannick leerzaam omdat school dichterbij begint te komen. Maar ja, tien minuten later stonden we weer buiten en we hadden afgesproken om een uurtje of twee op pad te zijn.

Gelukkig waren we op het vliegveld en zagen we een hek waarvandaan we een paar (kleine) vliegtuigen konden zien. Yannick vond het prachtig en bleef maar doorvragen over de vliegtuigen. Het vliegtuig dat het meest dichtbij stond werd schoongemaakt en de piloot kwam even naar ons toe om een praatje te maken. Grappig, dan besef je weer dat je in een klein plaatsje bent, in Perth gebeurt dat veel minder. Hij vroeg waar we vandaan kwamen en hij vroeg aan Yannick of hij de vliegtuigen mooi vond. Na de 'Yes' van Yannick vroeg hij aan ons of we de vliegtuigen van dichtbij wilden zien...

Nou, dat was een buitenkansje dat we niet wilden laten lopen! We liepen om de hangar heen en kwamen aan de andere kant bij een ander hek. De piloot kwam met de sleutels aanlopen en nam ons mee naar zijn vliegtuig. Super om het zo van dichtbij te kunnen zien, vooral ook omdat ze het vliegtuig aan het schoonmaken waren en alle motorkleppen openstonden.

Bij de cockpit vroegen we nog wat aan de piloot, toen hij aan Yannick vroeg of hij eventjes piloot wilde zijn. De blik in de ogen van Yannick zal Jeroen niet gauw vergeten, ogen die straalden van 'Wow, mag ik echt even in de cockpit zitten, pap?'. Een paar seconden later zat hij er al. Hij keek zijn ogen uit en de blik in zijn ogen was overgegaan in een trotse blik, de blik van een piloot. Zo mooi, maar een paar seconden, ogen die stralen, trots.

Terug bij het huisje was Jeroen misschien nog wel enthousiaster dan Yannick. Sandra hoorde het avontuur van de piloot Yannick met een glimlach aan en attendeerde Jeroen erop dat hij in zijn enthousiasme vergeten was om een foto te maken... Ach ja, sommige momenten moet je gewoon beleven ;)