Na Yanchep reden we door naar Kalbarri. Voornamelijk om Kalbarri National Park te bezoeken, een park dat als trekpleister een 'red gum' rivier heeft met mooie 'gorges' en aan zee limestone rotsen. We trokken er twee dagen voor uit om al dat moois te aanschouwen. Het mooiste vonden wij Natures Window, een door de natuur gevormde raam in een rots, uitermate geschikt voor leuke familiefoto's :) Yannick en Malú waren erg blij toen we de laatste dag eindelijk naar beneden mochten om bij de rivier te kijken... Tja, al die uitkijkpunten van boven zijn wel aardig, maar vanaf daar kan je niet bij het water ;)
In Kalbarri konden we ook de pelikanen voeren. Elke dag om 08.45 uur worden de pelikanen door een vrijwilligster gevoerd en staan er veel mensen om mee te kijken en mee te voeren. Sandra had bedacht dat wij wel twee keer konden gaan kijken, dus het rustige ontbijten waar Jeroen op had gehoopt zat er niet in ;) Maar goed dat we twee keer zijn geweest, want één keer kwamen er geen pelikanen opdagen. Het blijft wildlife ;)
In Kalbarri hadden we voor het eerst in 3 maanden ook weer een huis met een bovenverdieping. Wow, dat is weer even wennen :) Wel luxe, mooie keuken en zelfs een eigen wasmachine. Dat blijft één van de leuke dingen van het reizen, vooral voor Yannick en Malú. Welk huisje komen we terecht en wat vinden we mooi aan dat huisje. Dat kunnen trouwens ook gewoon de plastic stoelen van het huisje in Yanchep zijn (basic basic) die je mooi kunt omdraaien om er achter te staan als bewaker... :)
Na de dolfijnen bij Bunbury hadden we nu de kans om opnieuw dolfijnen te zien in het wild.
Deze keer bij Monkey Mia. Hier komen de dolfijnen al meer dan 40 jaar en 5 volwassen vrouwtjes dolfijnen mogen gevoerd worden. Ze krijgen 700 gram vis dat is verdeeld in 3 keer voeren met ongeveer een tussenpauze van 30 minuten. We arriveerden om half acht 's morgens bij Monkey Mia en de dolfijnen waren al druk aan het rondzwemmen. Naast de 5 vrouwtjes brachten ze ook 4 baby dolfijnen mee, die druk aan het spelen waren. Mooi om te zien! Bij het voeren staan er 5 vrijwilligers in het water naast een dolfijn en kiezen zij de personen uit die een vis mogen geven. Vantevoren dachten we dat het superdruk en commercieel zou zijn, maar dat viel reuze mee.
In Kalbarri konden we ook de pelikanen voeren. Elke dag om 08.45 uur worden de pelikanen door een vrijwilligster gevoerd en staan er veel mensen om mee te kijken en mee te voeren. Sandra had bedacht dat wij wel twee keer konden gaan kijken, dus het rustige ontbijten waar Jeroen op had gehoopt zat er niet in ;) Maar goed dat we twee keer zijn geweest, want één keer kwamen er geen pelikanen opdagen. Het blijft wildlife ;)
In Kalbarri hadden we voor het eerst in 3 maanden ook weer een huis met een bovenverdieping. Wow, dat is weer even wennen :) Wel luxe, mooie keuken en zelfs een eigen wasmachine. Dat blijft één van de leuke dingen van het reizen, vooral voor Yannick en Malú. Welk huisje komen we terecht en wat vinden we mooi aan dat huisje. Dat kunnen trouwens ook gewoon de plastic stoelen van het huisje in Yanchep zijn (basic basic) die je mooi kunt omdraaien om er achter te staan als bewaker... :)
Na de dolfijnen bij Bunbury hadden we nu de kans om opnieuw dolfijnen te zien in het wild.
We konden alles goed zien. Omdat niet iedereen aan de beurt komt om een vis te voeren rekenden we nergens op. Totdat de vrijwilligster aangaf dat wij een vis mochten voeren. Sandra met Yannick op haar arm gaf er één, super om zo dichtbij te zijn. Dit was echt heel erg leuk om te doen. Bij de tweede voeding ging Sandra bij een andere vrijwilliger staan en werd ze ditmaal weer uitgekozen, wow! Bij de derde voeding mocht Malú samen met mama weer een vis aan een dolfijn voeren. Het was echt onze geluksdag!!!
Sandra vindt dolfijnen één van de mooiste dieren en was dan ook heel erg blij. Als kind droom je van dit soort dingen en hoop je altijd dat je mee mag in het bootje in het Dolfinarium en nu was er dus één kinderwens in vervulling gegaan.
Sandra vindt dolfijnen één van de mooiste dieren en was dan ook heel erg blij. Als kind droom je van dit soort dingen en hoop je altijd dat je mee mag in het bootje in het Dolfinarium en nu was er dus één kinderwens in vervulling gegaan.
Dit is eigenlijk te mooi om waar te zijn, wilde dolfijnen die je ook nog een visje mag voeren, geweldig. De volgende dag waren we wederom in Monkey Mia, ditmaal voor een wandeling met een man van Aboriginal afkomst. Alleen ging die wandeling niet door en wat kun je dan beter doen dan nog even naar de dolfijnen te gaan kijken. Ze begonnen net met de tweede voeding. En wederom werd Malú (met Sandra) uitgekozen, wat een feest (meer voor mama trouwens, want Malú moest er weinig van hebben :-))
Na het dolfijnen voeren waren de pelikanen aan de beurt. Waar we bij Kalbarri niet aan toegekomen waren was hier wel mogelijk. Iedereen komt voor het voeren van de dolfijnen en de pelikanen staan er eigenlijk maar bij. Yannick vond de pelikanen echter machtig interessant en wilde ze graag een visje geven. Hij kreeg nu de kans en pakte stukjes vis uit de emmer en gooide ze omhoog alsof het z'n lieve lust was. Eén pelikaan ging daarbij bijna met alle stukjes aan de haal :-) Wederom een kinderwens in vervulling :-)
Het visfestijn was nog niet voorbij. Eenmaal terug in Denham werden we verrast door het grootse visfestival. Geweldig! Een paar dagen lang gaan alle mannen en een paar vrouwen van het dorp vissen (sommigen met overnachting). Elke dag vanaf 17 uur is het dan in de grote tent wegen. Natuurlijk zaten wij daar gewoon... O ja, Denham heeft 1140 inwoners, dus die tent was niet zo groot. Vervolgens verschijnen om de paar minuten trots kijkende mannen met grote en kleine koelboxen gevuld met hun grootste vissen. Die worden 'en plein public' op de weegschaal gelegd en veelal vanuit het publiek vergezeld van grappige of bewonderende opmerkingen. De grootste vissen worden per soort op een bord bijgehouden en daar komen dan ook de uiteindelijke winnaars uit. Die dag was de grootste vangst een makreel van 17,780 kilogram. Op de foto dus met een big smile!
En wij? Wij genoten ;)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten