Zwemmen met walvishaaien...

Als we op een nieuw continent aankomen beginnen we meestal een dag of twee eerder met het lezen van de Lonely Planet van dat land. Dit houdt het spannend voor ons doordat we niet overal vantevoren van de activiteiten op de hoogte zijn. Zo ook in Australië. Al gauw bleek dat we in Exmouth in het goede seizoen zouden zijn voor het zwemmen met walvishaaien. Met stip kwam dat vanaf dag één op het verlanglijstje van Jeroen. Sandra was wat voorzichtiger met haar verlanglijstje ;)

Walvishaaien zijn de grootste haaien ter wereld, ze kunnen een metertje of 19 groot worden. Walvishaaien zijn ongevaarlijk voor mensen, ze eten voornamelijk plankton. Ze hebben een enorme 'stofzuiger' achtige bek, waarmee ze zoveel mogelijk plankton verorberen. De walvishaai is een bedreigde diersoort, aangezien tot voor kort er door verschillende landen op gejaagd werd. Exmouth is de enige plek ter wereld waar ze op gezette tijden zich laten zien aan de oppervlakte. Dat komt door het koraal dat in maart en april probeert te vermenigvuldigen, het fenomeen 'coral spawning'. Hier komt veel plankton en kleine visjes op af, dat weer de grotere vissen aantrekt. Kortom, vanaf mei is een groot deel van de voedselketen in het water te bewonderen in Exmouth. En dus ook de walvishaai...

We hebben de afgelopen jaren al een aantal keer met waterdieren mogen zwemmen en snorkelen. Zeeleeuwen, pinguins, dolfijnen en schildpadden: door het dichtbij kunnen zijn in hun leefomgeving heeft het wat magisch. En elk dier heeft ook weer iets dat het extra mooi maakt. Het spelen en nadoen van de zeeleeuwen, de pinguins die als een torpedo langskomen om op vis te jagen, dolfijnen zijn sowieso magisch en het 'vliegen' van de schildpadden. Nu hadden we de kans om met een walvishaai te zwemmen. Een enorme haai, de grootste van alle haaisoorten, en dan van dichtbij...

Aangezien Sandra dit spektakel ook wilde meemaken moesten we eerst even bedenken hoe we dat gingen doen. Bijna alle boten nemen geen kinderen onder de 6 jaar mee en als ze het wel doen is het wel lang om op de boot te zijn voor Yannick en Malú. We hadden ons dus eigenlijk al neergelegd met het opsplisten en in twee dagen gaan: Jeroen eerst en de volgende dag Sandra. Maar toen we gingen boeken bij King's Ningaloo Reef Tours werden we zo enthousiast gemaakt om met z'n vieren te gaan dat we toch maar met z'n allen gingen. Aan boord waren kleine snorkels, een boogie board met een raampje om naar de vissen te kunnen kijken en kleine zwemvesten. Bovendien was het een relatief grote boot, zodat Yannick en Malú toch nog een beetje beweegruimte zouden hebben...

De volgende dag werden we al vroeg opgehaald en mochten we na een kop koffie direct al een half uur gaan snorkelen op het reef. Over foto's hoefden we ons geen zorgen te maken, want er was een professionele fotografe mee aan boord die alles vastlegde. Snorkelen op het reef is al een feestje met waar je ook kijkt de mooiste vissen. En voor Yannick en Malú de kans om met het boogie board het water in te gaan. Malú had het al snel gezien en wilde liever lekker op de boot zitten, maar Yannick vond zijn board natuurlijk erg stoer. Hij genoot volop van alle vissen om zich heen en papa's been die hij ook regelmatig zag :) We hadden afgesproken dat we elkaar tijdens het snorkelen zouden afwisselen, zodat we beiden de kans hadden om het reef te verkennen maar ook om bij Yannick en Malú te zijn. We werden ingedeeld in twee groepen voor het zwemmen met de walvishaaien. Als de boot bij een walvishaai is mogen er maximaal 10 mensen erbij zwemmen. Dat betekende dat onze boot dus opgedeeld werd in twee groepen van 5 en 6 mensen, Jeroen in groep 1, Sandra in groep 2.

En dan is er ineens de spanning. De boot gaat op weg en wordt gestuurd door een vliegtuig (spotter plane) dat hoog in de lucht de walvishaaien spot. Je hoort de walkie-talkie van de kapitein en zijn staf. Dan het bericht waar je op wacht: er is een walvishaai dichtbij, groep 1 klaarmaken! En daar sta je dan, wetsuit aan, snorkel en duikbril op, zwemvliezen aan, op weg naar je eerste haai... Go go go! We doken het water in en zwommen direct met de gids mee. Zij stak continu haar arm op en wees aan waar de walvishaai zich bevond. Gezicht onder water en... wow, een immens groot beest komt op je afzwemmen en passeert je op zo'n drie meter afstand. Wat is dat een grote haai! :)

In het begin mag je als groep een minuut of vijf meezwemmen en dan komt de andere groep. Eigenlijk is dat ook wel lang genoeg, want je moet aardig doorzwemmen om met de walvishaai mee te kunnen. Maar wat een haai, groot en voorzien van allemaal blauwe en witte stippen op zijn huid. Hij zwemt elegant met zijn staart die hij gebruikt om vooruit te komen. En zoals één van de gidsen het zei: "Ze zijn de grootste vis die hier zwemt en ze zijn dan ook gewend dat iedereen voor hen uit de weg gaat. Dus zorg ervoor dat je niet voor zijn bek komt, want hij zwemt gewoon door..." :) We konden ook mooi zijn bek zien, een soort stofzuigeropening die van alles naar binnen zuigt. En om hem heen veel kleine visjes die meezwemmen en zich tegoed doen aan al het voedsel dat overblijft.

Uiteindelijk hebben we met vier verschillende walvishaaien gezwommen: twee van 4 meter, één van 4 1/2 meter en één van 6 meter. Super!

En de kids vermaakten zich prima, bleven netjes op hun plaats zitten als papa en mama zich klaarmaakten voor de volgende duik. Ze hielden goed in de gaten of papa en mama steeds in het water gingen of uit het water kwamen en speelden met hun duikbrillen en snorkels. Er was volop eten aan boord en er zijn dagen geweest dat ze minder gesnoept hebben ;)

Als afsluiting mochten we nog even snorkelen en kon Yannick nog even als beloning op het boogie board. Sandra ging daarna ook nog even snorkelen en zag een enorme manta ray en ook nog een white tip reef shark van anderhalve meter! Was wel even slikken voor haar, een haai zo dichtbij, maar wel een mooie afsluiting van de dag.

Al met al een topdag, het is echt fantastisch om met de walvishaaien te mogen zwemmen. Het snorkelen op het reef is het toetje ;) Wij waren erg blij dat we met z'n vieren zijn gegaan, vooral in het begin voor ons om het enthousiasme uit te wisselen, maar ook voor Yannick en Malú voor het kunnen zien van vissen en toch van dichtbij de walvishaaien kunnen zien. Wat een heerlijke kids hebben wij toch!