Vier dromen, één wereldreis: Op onderzoek uit met Ted...

Vanaf het begin dat we de beslissing hadden genomen om op wereldreis te gaan, wisten we één ding zeker.

We zouden zeker weer Ted en zijn familie gaan opzoeken aan de Gold Coast van Australië.

Ted, eigenlijk Remco maar dat verhaal is te lang voor deze blog ;), is de beste vriend van Jeroen. Hij is 8 jaar geleden met de hele familie naar Australië geëmigreerd en woont nu in Melbourne.

Zes jaar geleden waren we ook langsgeweest en na 5 maanden reizen toendertijd voelde het echt als een beetje thuiskomen. De gezelligheid van hun gezin, vol warmte en energie, het piano spelen en muziek maken, bijkletsen met een biertje, het maakte veel indruk!

En nu konden we elkaar weer zien! We vlogen van Darwin naar Brisbane en huurden een huisje in een holiday village in Ashmore, een plaatsje in de buurt van Surfers Paradise. Ted vloog op vrijdagavond laat in vanuit Melbourne, zodat we elkaar de volgende dag bij ons huisje zouden treffen.

Om 11 uur hoorden we een bekende stem van buiten, het was Ted. Wat een heerlijk gevoel om elkaar weer te zien! Vanaf dat moment is het net alsof je elkaar pas hebt gezien en gewoon weer doorgaat waar we de vorige keer zijn opgehouden. Het begin van een weekend bijkletsen, herinneringen ophalen, op stap met z'n vijven en veel lachen en ouwehoeren natuurlijk :)

's Middags maakte Ted kennis met de favoriete bezigheid van Yannick tijdens het middagslaapje van Malú... op onderzoek uitgaan :) Jeroen, Ted en Yannick ontdekten van alles op het caravan park en al gauw bleek Ted zich te ontpoppen als een echte suikeroom.

Toen Malú wakker was namen we de taxi naar de ouders van Ted, Miep en Ton, en hadden we een warm weerzien. Ted's broer Bas en zijn vrouw Nok maakten het gezelschap compleet en al gauw voelden we dezelfde warmte en gezelligheid van zes jaar geleden. Yannick en Malú voelden zich ook al snel thuis en werden volop verwend met snoep en lekker eten ;p En wij werden ook verwend met heerlijke Thaise soep, Nok is een fantastische kokkin die met verse ingrediënten het eten in de restaurants met gemak overtreft!

Yannick herinnerde zich na het eten dat Ted hem nog een ijsje had beloofd en vroeg (terwijl wij onze ogen dicht moesten houden) aan Ted of dat nog ging lukken... Ted dacht even dat hij naar het winkelcentrum moest lopen, maar gelukkig voor hem toverde Miep ijs tevoorschijn. De tijd vloog om en voordat we het wisten was het alweer tijd om naar het huisje te gaan. We spraken wel af dat we de aankomende week nog een keer koffie zouden komen drinken bij Ton en Miep.

Terug bij het huisje werden de verhalen steeds sterker en deden we een poging om al het bier op te drinken. Dappere poging, net niet gelukt ;) Gelukkig begint de dag met kids altijd vroeg en een paar uurtjes na het laatste biertje probeerden we alweer fris en fruitig te zijn... Dat lukte beter toen we naar een binnenspeeltuin gingen en Yannick en Malú zich met Ted mochten uitleven. Vooral het labyrinth met nauwe gangen, trapjes en glijbanen was een succes, zeker toen Ted dreigde vast te komen zitten en Yannick hem aan zijn benen naar buiten moest trekken :)

Eigenlijk net zo plotseling als de aankomst was het te snel alweer tijd om afscheid te nemen. Terwijl we Ted in de taxi nog nazwaaiden hadden we de glimlach nog op ons gezicht staan, maar voelden we in onze buik dat hij weg was. Moeilijker dan de vorige keren afscheid nemen met opa en oma's, vooral omdat je weet dat het weer even gaat duren voordat je elkaar weer ziet... Een intens weekend, vol warmte, een echte suikeroom voor Yannick en Malú en het voornemen van ons om elkaar vaker te zien! Ja, bij de volgende wereldreis komen we in ieder geval langs :)

Het vakantiepark waar we zaten was een waar paradijs voor de kids:

* 's morgens zelf papagaaien voeren

* zwemmen

* 2 speeltuinen

* knuffelen met een grote knuffelpapagaai

* spelen op de boot (wederom hadden we een stapelbed in ons huisje)

* het kijken van de Carsfilm (wel in het Engels) op DVD in het huisje

Alleen het weer wilde niet echt meewerken...

Hadden we de afgelopen vijf maanden slechts vijf keer een half uurtje regen gehad, hier werden we getrakteerd op vier echte dagen met veel regen...

Yannick en Malú wisten gelijk weer hoe het weer in Nederland vaak is en wisten ook direct dat dat betekent... stampen in de plassen!!! :)

Ook buiten het park maakten we het ons naar de zin. Op woensdag vertrokken we al vroeg naar de 'sunshine coast' om daar een bezoek te brengen aan Australia Zoo, de dierentuin waar we zes jaar geleden nog samen Steve Irwin hadden gezien.

Deze keer dus met de kids en we hadden er zin in! Australia Zoo is een dierentuin waar de dieren supergoed op hun plek zijn. Ze hebben ruime leefruimtes en worden met liefde verzorgd. Het bijzondere aan deze dierentuin is ook dat je heel veel interactie met dieren kunt hebben.

Het begon voor ons met het voeren van de olifanten, in een rij langs de 3 olifanten met een appel of wortel in de hand werd vervolgens door één van de olifanten de slurf uitgestoken en het eten gepakt. Heerlijk gevoel het eind van die slurf op je hand en een machtig mooie ervaring! Yannick moest het de eerste keer even aankijken, maar daarna wilde hij nog wel drie keer achter elkaar.

Daarna kochten we kangaroevoer en liepen we de wei in. Overal kangaroes om te voeren met de hand en om heerlijk te aaien. Deze keer was het Malú die even moest wennen, maar de baby kangaroe kon ze ook niet weerstaan en stoer stond ze daar als 2-jarige met haar platte hand een kangaroe te voeren. En toen de eerste angst eraf was waren ook de grotere kangaroes aan de beurt. En aaien was ook heel leuk om te doen, we konden er geen genoeg van krijgen....

Later die dag brachten we een bezoek aan de koalatuin waar je echte koala's kunt aaien. Yannick en Malú vonden deze ook lekker zacht (Malú wilde zelfs nog een keer aaien). Ook brachten we een bezoek aan de vele krokodillen die het park rijk is. Vaak nog gevangen door Steve zelf, maar in ieder geval behoed voor een slecht of eindigend leven omdat ze te dicht bij plekken in de rivier kwamen waar mensen ook kwamen. Wow, crickey wat een grote beesten met grote scherpe tanden, vonden ook Yannick en Malú.

Het gedachtengoed van Steve wordt in ere gehouden. Zo heeft Steve voor z'n dood nog een park gekocht van 500 hectare ergens in Oost-Australië waar een groot hek omheen gezet is en waar alle niet 'native animals' weggehaald zijn. Dit gebied is totaal voor de bomen en de dieren die hier ooit leefden. Als gewone bezoeker mag je er niet in.